Comfortabelheid vinden in ongemak

Comfortabelheid vinden in ongemak

Comfortabelheid vinden in ongemak

Over een twee dagen start mijn retraite. De allereerste retraite die ik in mijn leven ooit geef, maar het voelt alsof ik nooit anders heb gedaan.

Wat ik ga doen is me ‘simpel’ en zeer gefocust richten op mijn grootste kracht. Ik mag aan een geweldige groep vrouwelijke ondernemers doorgeven wat ik van nature diep van binnen begrijp.

We gaan ons drie dagen bezig houden met de kracht van de stem en de kracht van aanwezigheid. De twee krachten waar ik altijd natuurlijk naar toe getrokken werd en waar ikzelf de meeste tijd, studie en aandacht aan heb besteed.

Als ik eerlijk ben voelt dit niet dan ook niet als ‘werken’. Dit is leven.

Wij gaan over twee dagen midden in de pracht van het Drents/Friese landschap de diepte in. Er gaat vermoedelijk flink gelachen worden, maar we zullen ook ongemak voelen, opluchting ervaren en aan zelfvertrouwen winnen.

Je eigen stem en maskerloze aanwezigheid leren kennen kan niet zonder een flinke dosis humor en relativeringsvermogen in de mix te brengen. Ja, uiteraard, er zullen er ook tranen rollen. Het hoort er allemaal bij.

Om zonder maskers te spreken, volledig aanwezig te zijn en van de allerbeste waarde te zijn voor je publiek is het nodig om een speelruimte hebben om jezelf daarin te kunnen ontdekken.

Jaren heb ik gezocht naar een manier om deze veilige speelruimte te kunnen verzorgen. Deze retraite is het antwoord hierop.

Zodat je gemak in het ongemak kan ervaren en kan vliegen naar het hoogste nivo.

Een paar weken geleden maakte ik er nog een filmpje over: om echt vanuit je kernkracht te kunnen spreken en gehoord te worden moet je comfortabel met het oncomfortabele worden. Het is een oerwet voor iedereen die wil groeien en tot bloei wil komen.

Een belangrijke vingerwijzing over de kwaliteit van ongemak las ik bij Patsy Rodenburg, een Engelse topcoach voor acteurs. Ze werkte een tijd bij de Hopi indianen en kwam daar te spreken over ongemak. Een van de ouderen zei haar dat zij als nomaden de ontberingen bewust opzoeken; als het leven in een bepaalde omgeving te gemakkelijk is trekken ze verder naar een moeilijker gebied en bestaan.

Op haar vraag “Waarom doen jullie dat?” kreeg ze als antwoord: “Als het leven te gemakkelijk wordt, verlies je je vreugde”.

Je kunt alleen vreugde ervaren als je aanwezig bent en wat deze oude indiaan haar leerde, is dat je, als je vindt dat het leven te gemakkelijk is, geen doel hebt en het leven vreugdeloos wordt.